6 Heerlenaar zijn

In een wereld vol onrust en polarisatie is het steeds belangrijker geworden voor mensen om een eigen identiteit te hebben. Dat is nog lastiger in een stad als Heerlen die een roerige geschiedenis kent van opkomst en neergang, van stad naar dorp en weer naar stad. Hoewel er nooit één identiteit voor de Heerlenaar kan worden vastgesteld, zijn er wel een aantal kenmerken te onderscheiden van onze stad.

In een wereld vol onrust en polarisatie is het steeds belangrijker geworden voor mensen om een eigen identiteit te hebben. Dat is nog lastiger in een stad als Heerlen die een roerige geschiedenis kent van opkomst en neergang, van stad naar dorp en weer naar stad. Hoewel er nooit één identiteit voor de Heerlenaar kan worden vastgesteld, zijn er wel een aantal kenmerken te onderscheiden van onze stad.

Een stad wordt voor een groot deel bepaald door haar geschiedenis. Heerlen was ooit de eerste stad van Nederland. In de Romeinse tijd lagen hier badhuizen, kazernes en tempels toen grote delen van Nederland nog in dierenvellen liepen. Dit erfgoed mogen we trots op zijn. De afgelopen jaren hebben we daar met de restauratie van het badhuis en het naar Heerlen halen van het provinciaal archeologisch depot een start gemaakt met het Romeins Kwartier. We zullen dit verleden de komende jaren nog tastbaarder maken in de straten van onze stad door opgravingen zichtbaar te houden en door een transparant gebouw voor ons badhuis.

De dorpjes van de negentiende eeuw werden binnen een paar decennia een bruisende stad door de mijnbouw. Heerlen was het kloppende hart van ons land. Deze belangrijke fase voor onze stad heeft nog steeds geen plek gekregen in een volwaardig mijnmuseum. Het momentum van het Jaar van de Mijnen is in onvoldoende mate gepakt. Binnen een paar jaar moet er een museum komen dat recht doet aan de maatschappelijke dynamiek van de mijnbouw, aan de impact van de mijnbouw op onze wijken en op ons land en aan de omgang met dit mijnverleden in de afgelopen decennia. Het mag niet zo zijn dat als we de laatste mijnwerker begraven de eerste steen pas gelegd wordt.

Om met vertrouwen naar de toekomst te kijken is weten waar je vandaan komt onmisbaar!”, aldus Marcia Luyten in haar veelgeprezen boek ‘Het geluk van Limburg’. De periode van neergang van na de mijnsluiting is gekeerd door Operatie Hartslag en investeringen in ons centrum en cultuur, maar we dreigen nu weer snel te vergeten uit welk diep dal we geklommen zijn. Je moet je geschiedenis kennen om niet in herhaling te vallen en daarom wil de PvdA op drie manieren aandacht geven aan die essentiële periode: een evenement, zoals het Jaar van de Mijnen, in 2018 of 2019, een kunstwerk in de wijk GMS waar een groot deel van het drama zich afspeelde en het vastleggen van de getuigenissen van de mensen die de ellende aan de voordeur ondervonden en bestreden.

Nu zien we weer een stad met een smoel. Een stad met spannende kunstvormen, zoals het IBE en de murals, en een stad die zich weer vernieuwt in haar binnenstad en wijken. Het begrip urban staat voor dit lef, deze niet-traditionele cultuuruitingen en voor een stad die zichzelf voortdurend uitvindt. De PvdA wil ook de komende jaren de straatkunst stimuleren, zowel de toppers uit de hele wereld naar de Heerlense muren halen als de lokale talenten laten groeien zodat zij in de toekomst over de hele wereld de muren kunnen beschilderen. Er komt in het centrum van de stad een museum voor de straatkunst. Er is ruimte voor evenementen als IBE, Pro-freestyle en Holy Moly, zodat Heerlen laat zien anders dan anders te zijn.